Ut på tur

Siste kvelden…

Maria — Sun, 16 Dec 2007 02:23:03 +0000

No er altså tida inne, i morgon ettermiddag går flyet vårt over Atlanteren. Bjarte, here I come! Det er heilt ufatteleg, trur det ikkje før eg får sjå det. Det har ikkje gått opp for meg at me skal få koma heim, og i alle fall ikkje gått opp for meg at me skal reisa her frå, og ikkje skal få sjå alle menneska igjen. Det er ein merkeleg følelse… Det er både vondt og lettande på same tid. Men eg takkar Gud fordi han sendte oss hit, det har vore ei oppleving for livet! Og kven veit, kanskje eg kjem tilbake hit ein gong…

Juleverkstad

Maria — Sat, 08 Dec 2007 20:31:55 +0000

No har me gjennomført den siste store aktiviteten, juleverkstaden. Det kravde ein del førebuing, og me ville jo at det skulle vera lika kjekt som juleverkstad er i Noreg. Så me laga modellar heima, det var kjempekjekt! I tillegg prøvde me oss på noko som skulle vera pepperkaker, etter å ha funne ingefær, kardemomme og ein slags sirup i butikken. Kakene vart gode, men likna ikkje så mykje på pepperkaker. Men me tenkte ungane ville lika dei uansett, så me tok sjansen. Og det gjorde dei, kakene gjekk ned på høgkant. I tillegg til pepperkakene hadde me englar, filthjarter, julekort, og korger og lenker. Me hadde bedt tre mødre om hjelp, men dei kom aldri. Forutsigbarheten klarer me nok aldri å venna oss til. Men det gjekk bra likevel, me greide å holda alt under kontroll. Verkstadet var stor suksess, og ungane koste seg masse. Kjekt for oss å sjå. Kor mange ting dei fekk med seg heim, det veit me ikkje. Men dei hadde det i alle fall gøy, og me måtte holda på ein time lenger enn planlagt. Begge Mariaene kom heim fornøgde, med eit smil om munnen. No er det på tide å reisa heim…

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Livet går vidare…

Maria — Sun, 02 Dec 2007 16:20:07 +0000

No er det 10 dagar sidan min kjære Bjarte reiste frå meg. Det var trist, men no er det berre 16 dagar til me skal forenas att! Så eg skal klara meg… Og livet her går faktisk vidare utan han. Den siste halvannan veka har me komt meir i gong med sjølvstendig saksarbeid på jobben, og det er spennande! Nesten kvar dag reiser me ut på landet for å besøka familiar som har svært få ressursar, det er vondt å sjå. Men på mandag fekk me søkt om stønad til mat for den eine familien, og på onsdag kunne me levera ein kasse med mat til dei. I tillegg har me vore ein tur til kysten, og nytt den flotte stranda. Og som eit resultat av det sit me no begge lyserosa og ømme. Men første sundag i advent feirar me likevel, med lilla lys, fyrste verset frå “Tenn lys”, god frukost, teksten om Maria og engelen, og sist men ikkje minst “It’s snowing on my piano” av Bugge Wesseltoft på høgtalaren… Me ventar på jula.

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Ferietur med stor suksess

Maria — Wed, 21 Nov 2007 00:26:53 +0000

No har me nettopp komt i gong med kvardagen igjen etter 10 fantastiske dagar på tur! Me har fått mange gode opplevingar. Og det er så godt å ha Bjarte her! Me har funne fleire plassar me vil reisa tilbake til i lag, så det er bra.

Turen byrja i Pucón, som eg allerede har nemnt. Eg fekk dessverre ikkje tatt bilete av den flotte vulkanen, men den var heilt fantastisk! Dette er ein av plassane me har lyst å komma tilbake til, Bjarte har lyst å bestiga vulkanen, men eg trur eg nøyer meg med å få ta ein bilete av han…

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Så reiste me vidare til Puerto Montt for ei natt. Her traff me ei hyggeleg jente som hjalp oss å finna eit trygt hostel, og spanderte god middag på oss. Kjekt at folk er så hjelpsame!

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Dagen etter reiste vi til Chiloé, ei øy som er kjend for mystikk og store skilnader mellom flo og fjære. Her fekk me oss ein flott hostel, kor me traff et par andre europearar.

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Vidare gjekk turen over grensa til Bariloche, ein by som ligg ved ein innsjø i eit fantastisk fjellområde. Eg trur kanskje det er den flottaste plassen eg har sett i mitt liv, og håper me får sjansen til å koma tilbake hit i området ein gong.

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Til slutt var me nokre dagar i Buenos Aires. Me kom svært seint første kvelden, og måtte kjøra innom ein haug med hostel før me fann eit som hadde ledige senger på fellesrom. Heldigvis fann me oss ein flott hostel dagen etter, og då var alt fryd og gammen. Eg merka det var slitsomt å koma inn i storbyen, men me fekk oss nokre utflukter og kulturelle opplevingar, så det vart ei flott avslutning på turen.

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Oppdatering frå dronningene i Chillán

Maria — Fri, 09 Nov 2007 12:17:50 +0000

Her kjem endeleg ei ny oppdatering frå livet i Chile, forstår det har vore etterlengta for nokre av dykk. I skrivande stund er eg, Maria og Bjarte (!) i Pucón, 6 timar sør for Chillán. I dag skal me på ein 2,5 timars lang ridetur ut i naturen. Byen ligg like ved ein stor flott vulkan, Villarica. Den er ca 2800 m.o.h., og me er overbevist over at det kjem røyk ut frå den. Eit flott syn! Seinare i dag går turen vidare sørover til Puerto Montt, og derfrå til Chiloe-øya og seinare til Argentina.

Den siste veka har det skjedd mykje spennande. Forrige helg var me i Santiago, det var kjempeherleg! Godt å få besøk av Bjarte. Mandag og onsdag hadde me Norgeskveld for ungane i Villaen, med stor suksess. Dei storkoste seg med vafler, henteleiken, stolleiken, hode-skulder-kne-og-tå og utlodning av norsk melkesjokolade. Men innimellom måtte eg til med sintestemmen, jammen godt eg har det ihlske tempramentet med meg ned hit, det kan koma godt med.

Dersom nokon har lurt på kvifor eg kallar oss dronningene, er det fordi det er det me vært kalla av tilfeldige sleske menn som me passerer på gatene, “Reinas!” Er det ein ting eg aldri kjem til å venna meg til med dette landet, så er det å få så mykje oppmerksomhet av det motsatte kjønn. Dei ropar “hello”, lagar kysselydar og plystrar. Eg syns det er ganske så ubehageleg til tider. Men me har valgt å ta til oss dronningtittelen, og derfor var det flott å sova på ein skikkelig flott plass i Santiago, som var ei dronning verdig.

Etter me kjem tilbake frå 1,5 vekers reise no, så har me 4 veker att med praksis, og ei veke att med besøk av Bjarte. Men me har nettopp hatt midtevaluering med mykje positiv tilbakemelding, så me er klar for å ta fatt på siste del av praksis med nytt mot!

Her kjem nokre bilete av litt diverse frå den siste tida:

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Bjarteblogg

Maria — Thu, 01 Nov 2007 13:48:46 +0000

I skrivande stund flyr Bjarte over Atlanteren. Om nokre timar reiser me til Santiago for å møta han, og for å ta oss ei velfortjent frihelg. Gler meg som ein unge til han kjem kl. 02.30 chilensk tid. Tenkte berre eg skulle tipsa dykk om bloggen hans. Kan hende er kan flinkare å oppdatere enn meg… Adressa er www.bjarteblogg.com, ta turen innom der også!

Begravelse og katolsk ungdomsfestival

Maria — Sun, 28 Oct 2007 16:05:53 +0000

Dei siste dagane har vore svært spesielle. Giovanni er ein av dei me har blitt kjend med her nede, det har vore veldig kjekt. På torsdag kveld døydde bestemora hans, som me og hadde fått truffe eit par gonger. På fredagen var me med på likvake. Då var det mange folk samla i eit lite rom, og i enden av rommet stod kista open. Det var sterkt for oss å sjå, men samtidig var det rart fordi folk sat og skravla som om det skulle vore kva som helst. For meg som måtte kjempa me tårene sjølv, var det jo godt å høyra at det hadde vore meir grining tidligare på dagen. Me følte på ein måte at det var litt rart å væra der, men slektningane hans uttrykte takknemlighet mot oss.

I går var det begravelse. I Chile skjer ting litt raskare enn i Noreg, begravelsen var berre to dagar etter ho døydde. Det var litt uvant, følte nesten at dei pårørande ikkje fekk tid til å ta det innover seg. Først var det messe i den lokale kyrkja. Messa var nesten som ei vanleg messe, med nattverd, trus- og syndvedkjenning og kollekt. Det var litt rart. Etterpå køyrde me ut av byen, til ein stor gravplass. Den var ganske flott, så eg trur ikkje det var alle forunt å kvile på ein så flott plass. Giovanni sin bestefar var ein kjend chilensk poet, Edilberto Domarchi, så det var kanskje difor dei skulle værta gravlagd der. Det var rørande ved grava, spesielt å få oppleva nok slikt. Me er takknemlige begge to.

Seinare på kvelden var me med nokre frå Villaen på Festival San Pablo, ein katolsk ungdomsfestival. Eg hadde sett for meg noko som likna Impuls eller Gå i tro, festivalane i Noreg. Men dengang ei, dette var noko heilt anna. I døra vart me møtt av nonner, som tok i mot betaling. Inne var det som eit diskotek, med høg reggaton musikk (den hippaste musikken å dansa til her i Chile). Og folk dansa faktisk og… Etterkvart sette me oss ned, og så begynte sceneshowet. Forsamlinga var delt inn i tre grupper, kvit, blå og rød. Så skulle representantar frå kvar allianse konkurrera på scenen. I tillegg hadde kvar allianse eit kandidatpar til konge- og dronning-kåring. I tillegg var det to band som spilte, dei var flinke. Det einaste som kunne visa oss at det var eit kristent arrangement, var mottoet som be skulle ropa høgt mellom kvart innslag: “Sean mis imitadores, como yo lo soy de Cristo” (et Paulus-ord som me ennå ikkje har funne ut kvar er). Etterkvart tok det heilt av med dansing og ein mann kledt ut som Shakira og gamle damer som dansa som ungdommar. Det blei nesten litt i meste laget for meg, men me er glad me fekk det med oss. Festen varte til godt over 2 om natta, og det er vel det seinaste me har vore oppe her i Chile…

Slike kontrastar kan livet by på, og det på ein og same dag. Men me er takknemlige og tar i mot opplevelsane som me får ta del i…

Kjærleik og sånt…

Maria — Sun, 21 Oct 2007 02:58:48 +0000

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Den store nyheten denne veka er at Bjarte har bestilt billett, og kjem ned for å besøka oss 1. november!!! Det blir stor stas. Han skal væra der 3 veker, og me har planer om å dra til Argentina, og kanskje ein tur sør i Chile. Det blir kjempegodt å få han ned hit, det hjelper godt på motet, som ellers ikkje er heilt på topp! Så me gler oss begge to, og tel dagar… 11 dagar igjen no!

Førebuing til aktiviteter

Maria — Thu, 11 Oct 2007 23:02:11 +0000

I går hadde me første aerobic-time for jenter som er 10 år og eldre. Det gjekk over all forventning, sjølv om ungane var ganske uregjerlige. Me fekk gjort bevegelsane våre, og mange hang med. Neste veke skal me starte opp med formingsgruppe for 7-10-åringar, det vert spennande. Begge deler har krevd ein del førebuing. Me har hoppa rundt og prøvd å finna takt og system i sangane. Me har malt på t-skjorter, første gongen gjekk det av i vask, men så prøvde me ei anna maling, og då hang det på! Me har og prøvd oss på trolldeig, og eg trur det blei vellykka! Gud er med oss i denne prosessen, og det merka me særleg i går på aerobicen. Me er svært takknemlige…

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Tur til Termas

Maria — Fri, 05 Oct 2007 23:50:49 +0000

Idag var me på tur til Termas de Chillan, med ca 20 ungar og et par fostermødre. Me fekk beskjed om at me skulle reisa kl 9, og då sat me jo sjølvsagt klar, pliktoppfyllande som me er, kl 8.55. Men framleis var det nesten heilt tomt på området, og me byrja å lure på om det var noko me ikkje hadde fått med oss. Etterkvart byrja mødre å komma bærande på svære gryter, så då skjøna me at det var tur likevel. Klokka vart likevel over 10.30 før me kjørte frå Villaen… Typisk chilensk trur eg, noko me berre må venna oss til. Etter halvannan time i buss kom me fram til der me skulle væra. Her var det litt snø, noko som var stor stas for ungane. Me trudde det var meininga at me skulle gå ein plass, men her skulle me væra i nærare 5 timar. Ungane sprang rundt på sjølvstyr, og stakk innom bussen når dei ville ha mat eller litt varme (for det var nokså kaldt her oppe). Mødrene sat i bussen stort sett heile tida, og klarte å pressa inn 3 måltid på dei få timane me var der, det er godt gjort! Med ein gong me kom fram fekk me varmt brød og kvart sitt egg, seinare fekk me kyllinglår og chilensk potetsalat, og på heimturen fekk me kalde pølser i brød. Det var alt i alt ein flott tur, og me fekk snakka med fleire av ungane. Dagens utfordring var å setja grenser i forhold til kameraet, det vert ikkje lett framover… Vel tilbake i Villaen var me begge kjempeslitne, og sette oss på første buss tilbake til leiligheten. No har me også ein dag til gode, sidan dette eigentleg var studiedagen vår…

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.